Alle fotos

Vrijdag 04/07/03

De boot Calais-Dover kliefde gezapig door het biljartvlakke water van Het Kanaal. De blauwe lucht, enkel bevolkt door een paar schrokkerige meeuwen die halsbrekende toeren uithaalden om de weggeworpen broodresten op te vangen, hing als een reusachtig strakgespannen tentzeil hoog boven onze hoofden. Dit zou een rimpelloze overtocht worden. Of toch niet? Tuur haalde met veel bravoure zijn splinternieuw fototoestel boven, ging op de hoek van een tafel zitten en vooraleer hij kon afdrukken, dook hij met het afgerukte tafelblad een zetel in. Onze voorzitter is nog geen volleert acteur à la Brad, maar hij heeft wel Pitt! We passeerden Stratford-upon-Avon, de geboorteplaats van Shakespeare waar hij het levenslicht zag op 23 april 1564. Hij kon nog maar amper lopen, toen hij met opgestoken wijsvingertje al declameerde dat to be or not to be, the question was. Maar wat denkt u van deze - wetende dat de Engelsen verzot zijn op hun huisdieren -: "Hier vind je gemakkelijk een hond om een stok te slaan". Onze VW-bus 2500 TDI had blijkbaar een verlichte geest aan boord! Weldra lagen Shrewsbury en Shropshire in de vallei van de Severn achter ons. Hier speelden de avonturen van broeder Cadfael zich af, te boek gesteld door Ellis Peters in haar twintig "Cronicles of Brother Cadfael". De benedictijnenmonnik Cadfael was een meesterspeurder uit de twaalfde eeuw die allerlei moordzaken oploste rond zijn abdij, die in 1083 werd opgericht door Roger de Montgomery langs de oevers van de Severn. De boeken waren een mengeling van fictie en werkelijkheid. De inwendige mens diende nodig versterkt. Dankzij Luts moederinstinct kon the magnificent seven aanschuiven voor een echte déjeuner sur l'herbe. Enkel de locatie was een ongelukkige keuze! Dames droegen hun geliefde viervoeter - kleine witte keffers enkel nuttig als kruimeldief - de berm op om hun behoefte te doen. De magie veranderde snel in afgrijzen. Stel u voor: een déjeuner sur l'herbe on Shitt Hill! Llangallen, een dorpje met een drieduizendtal inwoners, kon pochen met een pracht van een aquaduct, die de smalle en langgerekte vallei van de Dee overspant. De Pontcysyltte Aquaduct (1795 - 1805) is 37 m hoog en 300 m lang. Na onze installatie in de jeugdherberg The Old Mill in Cynwyd stortten we ons als uitgehongerde wolven op een portie fish and chips . Halverwege dit culinaire hoogstandje hield ik het voor bekeken. Het medelijden met mijn getormenteerde maag werd mij teveel. Doelloos een avondluchtje scheppend, kwamen wij Annie Jones tegen die ons een ruime rondleiding aanbood. Wij zagen bronnen, watervallen, waterbekkens, kerkhoven, kerken, schapen en wijdse zichten. How green is my valley! Haar specialiteit was The Church of Wales en duidelijk niet die van Engeland! We doken The Prince of Wales binnen, vast van plan diezelfde avond nog te herstellen van de fish and chips en van Annie Jones!
Als afsluiter volgt een eerste interessant weetje over onze mascotte Yannick: volgens zijn vader Jan heeft hij een zelfreinigend vel!


Zaterdag 05/07/03 Duitsers behoren blijkbaar tot een volkje dat moeilijk binnen de eigen landsgrenzen te houden is

Van Cynwyd over Betws-y-Coed ging het naar Llanberis en na een ritje met een lokale Sherpa-bus vatten wij de tocht naar de top van de Lord Snowdon aan (met 1085 m de hoogste berg van Wales) via het pad Miner's Track (2 h30 gaan) langs de meren Llyn Llydaw en Llyn Glaslyn. Het drukbezochte Snowdonian National Park is een aangename verrassing! Op 1065 m ligt het station/buffet van de Snowdon Mountain Railway (Rheillfordd yr Wyddfa) in 1896 opgericht. Na de verplichte groepsfoto met vlag en een kleine vloeibare versterking vatten we langs de andere kant van de berg de terugweg aan. Mist en wolken kozen het hazenpad en maakten plaats voor prachtige vergezichten tot aan de Ierse Zee. In Betws-y-Coed kochten we de nodige ingrediënten voor een spaghetti à la façon du chef met uiteraard aangepaste wijnen. De verantwoordelijke van het YH was met verlof en werd vervangen door twee oudere dames om een oogje in het zeil te houden. Meer dan één oog zou het niet worden, als je zag hoe de dames zich te goed deden aan een fles Chardonnay, waarvan haast de ganse inhoud reeds zijn bestemming had bereikt. Tijdens het eten kwamen nog twee koppels binnen. Na de inschrijvingen vervoegden zij de twee dames aan tafel. Op de vraag van één van de dames waar zij vandaan kwamen, antwoordde er iemand dat zij geboren waren in Duitsland, maar werkzaam waren in Engeland. Het laconieke antwoord liet niet lang op zich wachten: "Oh! That's nice? for you!" Waren wij hier getuige van een staaltje typisch Britse humor of was het de wijn die reeds vernietigend uithaalde? Deze dag - met de geslaagde verovering van de Lord Snowdon - werd afgesloten met een kort bezoekje aan The Prince of Wales alvorens onze kazematten op te zoeken.
Tweede interessant weetje over Yannick: hij kan snurken als een os!


Zondag 06/07/03

The visible scene
Would enter unawares into his mind
With all its solemn imagery, its rocks,
Its woods, and that uncertain heaven received
Into the bosom of the steady lake!

William Wordsworth, 1822

Bier is bitter, bier is best,
Bier is beter dan de rest
Rob de Nijs

Enough of sorrow, wreck, and blight;
Think rather of those moments bright
When to the consciousness of right
His course was true,
When Wisdom prospered in his sight
And virtue grew.

Wordsworth, Thoughts uit A Tour in Scotland, 1803

A remorseful day

Colin Dexter